Mijn naam is Hilda Baar-Kooij

Bedenker en eigenaar van GISSKID. Al ruim 10 jaar begeleid ik leerkrachten die worstelen met moeilijke groepen of met moeilijk gedrag van individuele leerlingen.

Het is iedere keer weer een bijzondere ervaring om een groep, of een kind met behulp van de groep, te zien veranderen. Kinderen weten vaak exact wat er speelt en wat er voor nodig is om de situatie te veranderen. Kinderen denken en redeneren anders dan volwassenen en komen om die reden tot heel andere inzichten en oplossingen voor de problemen die ervaren worden. Volwassen oplossingen leveren hen veelal te weinig op.

“Ik denk dat grote mensen zelf niet goed weten hoe je problemen of conflicten moet oplossen. Wanneer ze ruzie hebben willen ze vaak niet eens meer met elkaar praten. Ik denk dat ze het zelf niet geleerd hebben toen ze jong waren” (Quincy, 10 jaar).

“Grote mensen zeggen dat je vervelende opmerkingen van je af moet laten glijden, dat je het moet negeren en je er niets van aan moet trekken. Of ze zeggen dat je het aan de juf moet vertellen, maar dat helpt allemaal niet” (Sarah, 11 jaar).

Sociale vaardigheden kun je maar ten dele overdragen. De meeste kinderen weten perfect welk gedrag gewenst wordt, maar er bestaat ook nog zoiets als groepsdynamiek. Als mens voelen we allemaal de behoefte om “erbij” te horen. Dat maakt dat we soms, tegen beter weten in, toch dingen doen die we eigenlijk niet willen of waarvan we weten dat we ze beter niet zouden kunnen doen. Kinderen vormen hierop geen uitzondering.

Wanneer je begrijpt hoe groepsdynamiek werkt en wanneer je jezelf openstelt om echt te luisteren naar wat kinderen je proberen te vertellen, verandert alles. Leerkrachten leren dat “de touwtjes stevig in handen houden” een goede leerkrachtvaardigheid is en hebben vaak niet in de gaten dat deze vaardigheid juist uitnodigt tot verzet. Op school liggen alle antwoorden al klaar voor de eerste schooldag en voordat het eerste kind ook maar een vraag heeft kunnen stellen.